Sevgi

Bir kişiye ya da bir şeye karşı duyulan yoğun ilgi ve beğeni. Bu tanım bildik sözlük anlamını içeriyor. Aslında sevgi, kainatın ana malzemesidir. İnsan ve diğer herşey, yaratanın sevgisinden yaratılmıştır. Eskiler buna aşk dediler. Yaratan bizi sevdiği için sevgiyle, özenle, en iyi ve en mükemmel şekilde yaratmıştır. Bu sebeple herşey sevgiye koşar, sevmek ve sevilmek ister.

Sevgi ne değildir? Sevgi, sadece bir hoşlanma değildir. Sadece cinsellikle ilgili bir çekim değildir. Geçici bir heves değildir. Fayda sağlamak amacıyla yakınlaşma değildir. Ticari bir değiş tokuş değildir. Sevgiden kişilik öne sürülmez. Şöyle şöyle olur, şöyle yaparsan seni severim demez. Seven insan, senin için şunları şunları yaptım, sen de bana bubnları yapmalısın demez. Karşılık beklemez. Suçluluk duygusu vermeye çalışmaz.

Sevgi, sevdiğimiz kişinin veya şeyin kendisi olma (ki bu da ibadetin gerçek amacıdır) amacını gerçekleştirmesine yardımcı olmak için bilgiyle o kişiye yardım etmektir. Çünkü o zaman, bunu yaparak, biz kendimiz olma yolunda, kendimiz için de bişey yapmış oluruz. Sevgi, bizim ailede herkes şu işi yapıyor sen de bu işi yap, demez. Ben küçükken futbolcu olmak istemiştim olamadım, bari sen ol demez. Benden sonra işimizi sen sürdürmelisin demez.

Sevmek için kendimizi seviyor olmamız gerekir.Kendini sevmeyen yani kendisini gerçekleştirmeyen, kimseyi tam olarak sevemez.

Bitkilerin ilgi ve sevgiyle daha hızlı büyüdüğü ve daha çok gürleştiği bilimsel olarak kanıtlanmıştır. Sevgi ve ilgi gören, kucaklanan çocuklar; diğer bakımları yapılan ama sevilip kucaklanmayan çocuklardan hem fiziksel olarak daha gelişmişler hem de duygusal olarak kendilerine güvenen çocuklar olmuşlardır.

Kainatta herşey sevginin temel frekansında titreşir. Sevgiyle yapılmayan işten hayır ve bereket gelmez. Ülkeler bile sevgiyle yönetilmediğinde kaos ve yokluk içinde boğulur.

Seven sevdiğini korur, seven sevdiğini över, seven sevdiğini yüceltir, seven sevdiğini doğru şekilde eleştirir ve uyarır. Seven sevdiğini bağışlar. Seven sevdiğine kendisinde en iyi olanı yine en iyi şekilde verir. Seven karşılık beklemez. Seven sabreder, seven anlayışlıdır, sıcak ve samimidir. Seven yalan söylemez, sahtekarlık yapmaz. Seven hep sevmeye devam eder. Seven adildir. Seven, kendisine haksızlık ve saygısızlık yapılmasına izin vermez, bunu en çok o kişinin iyiliği için yapar. Seven üretir. Seven sıkmaz ve sıkılmaz. Seven ilgi gösterir, şükür ve sevinç içindedir her zaman, kısa vadeli çıkarları için eğilip bükülmez. Dürüsttür. Seven, az iyiye prim vermez. İnsana kulluk yapmaz, kimseye de kul köle olmaz. Seven yıkıcı değil yapıcıdır, usül adap bilir. Seven, ayırıcı değil birleştiricidir, ara bozucu değil arabulucudur. Seven yargılamaz.

Bütün bunlar zor ve ulaşılmaz gibi gelebilir. Ama basit ve düz bir yolu vardır. O da, kendini bilmek ve bulmaktır. Kendini bilen, rabbini bilir. O’ndan başka şeyler olduğu zannından, kendisini O’ndan ayrı görme zannından kurtulmuş olur. Ve sonra rabbin kendisine öğretmiş olduğu isimleri hatırlar ve onları açığa çıkarıp kullanır. İşte sevgi budur.

Eğer bu yolda isen amenna, böyleysen başım üstüne ama değilsen ve hala “ben seviyorum” diyorsan. Yapma be kardeşim! Yeme bizi! Kendini de kandırma!!!